A Dream Called Material Girl..... roepnaam Droppie Ga naar de foto's van Droppie A Dream Called Material Girl Dit is de stamboomnaam (Kennelnaam en een songtekst van Madonna) en dat is dus een beetje lang als roepnaam en het werd dus Droppie. De naam is eigenlijk geboren uit een geintje tussen de fokker en ons. Nieuwe puppy's Begin maart kregen we bericht van de fokker waar Chica onze Old English Sheepdog (Bobtail) vandaan komt. Ze waren "opa" geworden van een nest van maar liefst 9 puppies. Ik liet weten dat ik blij was dat we niet in de buurt waren want anders….. Jacob loopt al tijden te roepen dat wanneer er nog wat bij komt hij er vandoor gaat. Foto's Na enkele dagen kwamen er foto's en verhalen van de toen nog kleine " ratjes". Op een middag vertelde de fokker dat hij één van de teefjes zelf wilde houden en dat hij haar Lolly ging noemen. Jacob zei: "dan nemen wij er ook één en die noemen we Droppie". Met grote verbazing heb ik hem aangekeken. Hij was serieus, het leek hem ook heel leuk voor Chica die aan onze kattenbeesten en oude lobbes Dombo (15 jaar, stokdoof maar nog genietend van een bak eten en een wandeling van 500 meter) niet echt speelmakkers heeft. Uitzoeken Net voor de Pasen waren we in Nederland en de woensdag erna mochten we onze pup uit gaan zoeken. Het enige dat we zeker wisten was dat het weer een teef moest worden. Er waren 3 reuen en 6 teven, omdat de fokker zelf ook een teef zou houden hadden we keus uit 5 en dat valt dus niet mee. Omdat Jacob besloten had dat we er één bij zouden nemen vond ik dat hij dus ook moest kiezen. Al meteen hadden we een heel goed gevoel bij één van de hondjes, ze kwam meteen naar ons toe, het was echt een droppie, ons Droppie dus! Zonder vrees De Ark van Noach heeft er dus sinds 20 april 2007 een bewoner bij, acht weken oud en moedig als een leeuw. Chica moesten we als pup leren om over de plank te lopen, Droppie gaat er over of het de normaalste zaak van de wereld is. De motor van het schip, de herrie tijdens het laden, niets maakt haar overstuur… behalve die eerste twee nachten. Slapeloos Omdat een hond op bed nu niet echt iets is waar wij op zitten wachten moest ook Droppie dus de nacht in de roef doorbrengen. We hadden de "box" die we voor Chica hadden gebruikt nog dus ook Droppie moest daar voorlopig in slapen. Kranten erin, speelgoed erbij, bakje water en dan maar lekker slapen. Nou vergeet het maar, het piepen was nog te doen maar het huilen wat erna kwam ging door merg en been. Eerst een poosje laten gaan, maar ja, net weg van moeder en broertjes en zusjes, zielig toch? Dus maar weer uit bed en troosten, puppy weer in slaap, voorzichtig weer in de box en terug naar bed. Een uurtje later, de kleine huilt weer, nu is het de beurt van Jacob. Na de tweede nacht waren we het zat, de box groter gemaakt en Dombo en Chica er ook bij. Dat ging goed, rust, slapen, heerlijk. Soms er even uit omdat er een plasje gedaan moet worden maar verder geen gepiep. Geaccepteerd Met de rest van de veestapel gaat het ook goed, Chica loopt Droppie uit te dagen, of andersom. Ze spelen leuk en Chica is heel voorzichtig. Dombo bromt zo nu en dan dat Droppie op moet krassen en dat doet ze dan ook. De katten mogen uit Droppie's bak eten en Boca (de papegaai) verteld dat het een"lekker ding" is, allemaal prima dus. Waterrat of zeehond Echt voorzichtig is ze niet... In één van de eerste weken is ze drie keer in het water gevallen. Allemaal terwijl we stil lagen. De eerste twee keer gewoon aan de wal. Spelen en niet uitkijken, het verschil tussen wal en water is nog niet helemaal duidelijk. De derde keer vanuit het gangboord, ook niet opletten en plons. Het blijft opletten zo'n woelwater. Dit is ook één van de redenen dat wij altijd voor een jonge hond zullen kiezen. Wat oudere honden blijven vaak bang voor de motor en wennen niet aan de smalle gangboorden.