Langs de waterlijn – Van Noord naar Zuid.. en terug
Uit de fotoberg
facteur-40
Archief
Categorie

En dan ineens ben je “groot” grondbezitter!

Op 15 april was het zover, de sleutel van ons huis in Budel-Dorplein!
Op 2 februari kregen we een email van een makelaar in Budel, er was een huis in Budel-Dorplein vers op de markt. We hadden al verschillende huizen bekeken in de buurt van Venlo maar die waren afgevallen door de toch wel hoge prijs, veel onderhoud/veranderkosten en te weinig privacy. Na 30 jaar varen voelde we de buren echt op onze tafel bij de meeste huizen.

Op 5 februari mochten we een bezichtiging doen… en wat voor een, we waren vrijwel meteen verkocht. Op 6 februari hebben we de bouwkundige keuring uit laten voeren en toen was het afwachten want het huis werd door de bank verkocht en er was een vaste verkoopprijs. Er waren 2 gegadigden en op 9 februari konden we ons gelukkig prijzen met ons huis!

Het huis stond bol van achterstallig onderhoud maar daar was de vraagprijs ook naar. Veel van de dingen die gedaan moe(s)ten worden konden we zelf en met veel andere dingen kunnen we leven. De enorme tuin en de vrijheid in die tuin was echt doorslag gevend. Geen inkijk van buren terwijl je zit te barbecueën, geen buren die op je tafel kijken als je zit te eten.

Aan de rand van het dorp, 10 minuten lopen van het bos, een tuin van 50 meter diep, wat willen we nog meer! Hmm ok, ja de binnenkant moeten we ook wat aan doen.

14 april weet de hypotheekverstrekker eindelijk dat 135 euro hypotheek per maand een belachelijk bedrag is en krijgen we onze hypotheek dus echt op de valreep. Het weekend ervoor was echt wel spannend!

15 april .. de sleutel en nog een rondje door het huis, het was allemaal nog beter als in onze gedachten! De tuin was net tot leven aan het komen en er stond al veel in bloei, Prunes en Magnolia, de enorme beukenboom achter in de tuin krijgt net blad, de Hosta’s schieten de grond uit!

In huis.. hebben we geen gas/licht en water want de vorige bewoner was afgesloten maar gelukkig is dat de dag erop ook allemaal geregeld, we kunnen aan de slag! Het weer werkt ook bijzonder mee, een heerlijk voorjaarszonnetje en we kunnen gaan verzinnen en plannen maken.

Tijdens het wachten op de energiebedrijven maken we alvast een perkje in de achtertuin onkruidvrij en genieten van de eerste barbecue op eigen grond.

Tussen woonkamer en aangebouwde keuken zit een bizar raam, een beetje vergeten vermoedelijk toen de aanbouw kwam en we besluiten om een doorgang te maken om zo kamer en keuken te verbinden. Met een grote steenzaag is de klus binnen een paar uur geklaard, en ja dat kan want een raam is nooit dragend. De lichtinval is in de woonkamer, na de klus, gigantisch. In de woonkamer ligt nog ouderwets parket, degelijk hout wat we kunnen schuren en in de boenwas kunnen zetten. Lakken gaan we niet doen want de veestapel zal de lak er zo af weten te krabbelen.

De keuken is qua kleur niet helemaal ons ding maar ook dat zal met de juiste kleurcombinaties in de rest van het woongedeelte wel goed komen.

De hondendames voelen zich na 3 dagen helemaal thuis, net als wij, zelfs eten doen we niet meer aan boord. Als we rond negen uur ‘s avonds de deuren op slot doen om naar boord te rijden vinden we het jammer dat we weg moeten.

Zondag, rustdag … of toch niet, aan boord hebben we niets te doen dus we gaan de tuin maar eens bekijken. Er ligt een hoop bladafval en het onkruid groeit als een gek met het mooie weer. Achter een paar grote struiken vinden we een oud hekwerk en na een uur knutselen is het een afscheiding voor een composthoop.

Jacob gaat het platte dak van het bijgebouw inspecteren en denkt het zelf te kunnen repareren, de regenbui een dag later laat ons inzien dat dit iets meer is als ergens een scheurtje.

Het grove boeren pleisterwerk begint ons steeds meer tegen te staan dus halen we er een stukadoor bij die dezelfde week nog een dagje vrij heeft om de kamer een opknapbeurt te geven. Donald Duck verdwijnt hiermee voorgoed uit het zicht.

Omdat we toch bezig zijn laten we wat offertes opmaken voor het platte dak. Een leuk stel jonge jongens uit de buurt met hart voor hun werk mogen er aan beginnen. Toevallig weten ze ook wel wat van schoorstenen en dat komt goed uit want we hebben een lekke schoorsteen die in de slaapkamers vieze vochtplekken oplevert. De andere schoorsteen willen we graag goed nagekeken en aangepast hebben want we willen graag een houtkacheltje in de toekomst. Tijdens de inspectie van de schoorstenen blijkt dat er ongeveer 8 lagen (generaties) oude kauwennesten in zitten, heel de schoorsteen zit vol en komen ruim 8 emmers takken en vuil uit.

Nog diezelfde week is alles waterdicht en kan het drogen beginnen. Het platte dak was op 2 hoeken compleet verrot en geen wonder dat we dat zelf niet dicht kregen. Nu is alles nieuw en hebben we er voorlopig geen omkijken meer naar.

In huis is alles eigenlijk maar half afgewerkt, plinten en afwerklatjes ontbreken overal en ook daardoor is het een “klushuis”. Gelukkig weten we er doorheen te kijken en beginnen de lambrisering te vernieuwen. Probleem is wel dat als je aan het ene begint het andere eigenlijk ook moet dus we strippen al het plaatwerk van de keukenmuur. Eronder zitten jaren 50 tegeltjes die in verre staat van ontbinding zijn maar zo vast zitten dat Jacob er bijna een beitel op breekt. Bovendien zit er een oude schouw die van zulk hard beton is dat uitbreken een gigaklus gaat worden. Dan maar wegwerken en na een paar avonden verzinnen weten we het, we gaan er kasten voor maken. Deze plannen zitten gedeeltelijk nog in ons hoofd maar het skelet staat al.

Op de bovenverdieping ontdoen we de slaapkamers van het donker bruine behang en zelfs zonder latex op de muren is het of de zon opkomt.

De honden gaan elke dag mee en genieten van alle ruimte, als eindelijk al het stoffige werk van muren breken en vloeren schuren klaar is vinden we het tijd om Boca, onze grijze roodstaart mee te nemen naar het huis. Ook gezelliger voor haar want anders zit ze de hele dag alleen. Het is prachtig mooi weer en ze kan lekker naar buiten.

Na een paar dagen vinden we het niet eerlijk, Boca slaapt al in het huis en wij nog niet! We besluiten een nachtje proef slapen en dat bevalt zo goed dat we nu dus alleen nog naar boord gaan om spullen op te halen en de katten eten te geven. Gelukkig is het maar 10 minuten rijden van het schip naar huis.

En dan komt er ineens een reis in het verschiet, we gaan weer even varen. Voor die tijd nog snel wat vitrage gemaakt en lekker genieten van het weer. Wat hebben we het slecht!

En nu zijn we dus weer aan het varen, even uitrusten van al het klussen! Voor het idee hebben we wat meubels in de kamer gezet en dan lijkt het ineens veel huiselijker.
Dag huis, tot snel!

Voor iedereen die stout is.. PAS OP! Budel-Dorplein heeft een echte gevangenis!

3 Responses to En dan ineens ben je “groot” grondbezitter!

  • Van harte gefeliciteerd, wat ontzettend fijn dit te lezen. Heel veel geluk en gezondheid in jullie nieuwe huis. Dat jullie heel vaak en heel lang mogen genieten van jullie stolpje.

  • Hartelijk gefeliciteerd met jullie stapel stenen 😀 😀 .
    Al vast voor de toekomst of hebben jullie al plannen om er mee te stoppen?

    Greets Leen en Evita

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *