Langs de waterlijn – Van Noord naar Zuid.. en terug
Uit de fotoberg
facteur-30
Archief
Categorie

Jacob heeft z’n poes gebroken…

Een waarschuwing: Onder de 12 jaar meelezen gewenst, vrouwen die in verwachting zijn en mensen met een slecht hart kunnen deze mail beter meteen wissen.

Sommige sluizen op het Canal Marne à la Saône zijn de laatste jaren “gemoderniseerd”. Een paar zijn er automatisch gemaakt, ze hebben zelfs een hele sluis vervangen. Ook zijn er allerlei technieken uitgedacht om verlaten en deuren soepeler te laten lopen.

Afgelopen vrijdag rond 18.30 uur lagen wij in de laatste sluis (St. Urbain, 42) van die dag. Op deze sluis is het mechanisme om de deuren dicht te draaien enkele jaren geleden veranderd. De draaisystemen waarom het gaat zijn vanboven voorzien van een tandwiel en daarop zit een veiligheidspal. Het is alleen jammer dat de veiligheidspal die terug draaien van de deur moet voorkomen hier nog nooit gewerkt heeft en bovendien nog afgebroken is. Natuurlijk weten we allemaal dat je helemaal niet aan de verlaten en deuren mag komen, want dat is immers het werk van de sluismeester. Omdat ze enorm chagrijnig worden als je niet meedraait, sleurde Jacob toch aan “zijn” kant de verlaat en de deur open en konden we de sluis uit. Toen we vast lagen kwam hij binnen en zei:” Pak je verbandtrommeltje maar want ik geloof niet dat het hier goed gaat”. Hij had zijn duim tussen het tandwiel en de afgebroken veiligheidspal gedraaid. Een blik op zijn rood kleurende handschoen was voldoende en ik zal niet verder gaan met de smeuïge details maar ik vond het toch beter om 112 even te bellen.

Met de middelen uit onze goed gevulde EHBO tas heb zijn duim verpakt en omdat we uit verhalen de paniek van de SAMU in Frankrijk kennen als ze iemand van een schip moeten halen hebben we snel de Zodiak overboord geslingerd. Natuurlijk was onze zes meter lange aluminium loopplank niet lang genoeg om bij de kant te komen. Net voordat we de sirene hoorden waren we aan de overkant.

Omdat Jacob niet zo goed, zeg maar geen, Frans spreekt stond ik erop om mee te gaan. Omdat het dus was om te vertalen mocht dat zowaar maar omdat we naar het ziekenhuis in St. Dizier zouden gaan (35 km verderop) vroeg ik ook hoe we dan terug moesten komen. Dat wisten de ambulancemannen niet dus ik vroeg hun te stoppen op sluis 42. Ik hoopte dat iemand ons op kon komen halen maar we kennen die sluisdame een beetje, niet al te behulpzaam. De sluisdame stond al buiten, sensatie op haar sluis, een ziekenauto. Het bleek dat de auto kapot was maar ik hoorde zoonlief op de achtergrond grommen dat hij niet op de fiets ging….

In het ziekenhuis bleek dat de het eerste kootje van de duim gebroken was, bij de nagelriem zat een snee tot halverweg zijn nagel maar alles zat er nog aan. Ze hebben zijn nagel aan zijn vel genaaid met drie hechtingen en alles zit weer op z’n plaats. Gelukkig hebben ze in St. Dizier een prima service voor slachtoffers van ongelukken. Er zijn vrijwilligers die mensen terug thuis brengen op kosten van het ziekenhuis en zo waren wij dus net voor middernacht weer terug aan boord. Nu is duim op z’n Frans pouce en dat spreek je uit als poes dus Jacob heeft z’n poes gebroken…..

Pouce

De volgende morgen kregen wij de sluisdame van sluis 42 weer mee. Ze heeft geen goedemorgen gewenst, en wij dus ook niet. Verder heeft ze nog niet eens gevraagd hoe het afgelopen was in het ziekenhuis. Vriendelijke mensen in de buurt van Joinville. Op sluis 46 kregen we de volgende equipe mee, wat een verschil, ze vroegen meteen of ze iets konden doen en toen ik vroeg waar er een apotheek was die open was boden ze zelfs aan om er even heen te rijden.

Met Jacob gaat het verder prima, hij heeft geen pijn en de wond ziet er goed uit. Afgelopen maandag hebben we wel gelachen. We zijn voor een tetanus injectie en controle even naar een huisarts geweest. De man ging Jacob zijn duim uitpakken en zijn ogen werden steeds groter. Hij was helemaal verbaasd dat het zo vakkundig verbonden was. Lang leve de reddingsbrigade! Toen hij het weer moest verbinden heb ik nog meer gelachen, hij zat wat te stuntelen met een steriel gaasje en zei dat ik het zelf maar moest doen als we terug aan boord waren.

Gevaarlijk beroep, spitsenschipper in Frankrijk.

2 Responses to Jacob heeft z’n poes gebroken…

  • Hallo Jacob,
    Als EHBO-docent ben ik altijd op zoek naar verhalen en foto’s om mijn lessen duidelijker te maken. Jullie ervaringen en foto zijn voor mij zeer waardevol. Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Met vriendelijke groet, Inge

  • Gelukkig wel ;-)En bedankt voor de reactie.
    Groetjes Jacob en Liesbeth

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *