Langs de waterlijn – Van Noord naar Zuid.. en terug
Uit de fotoberg
facteur-32
Archief
Categorie

Planter dans la vase

Nee….. niet het planten in een vaasje….

Afgelopen week zijn we bij vrienden op visite geweest die pas hun schip verkocht hebben en nu met pensioen zijn. Ze hebben een leuk huisje gekocht in midden Frankrijk, boven op een heuvel en de straat waaraan ze wonen loopt dood bij hun huis. Nog geen 50 meter verderop begint het bos. L’écarté heet het huis, wat “afgelegen” betekent maar met de auto zijn ze binnen een kwartier in een klein stadje waar je al je inkopen kan doen. Het uitzicht vanuit de achtertuin is prachtig en het enige wat je er hoort zijn de vogeltjes. In feite het soort plekje dat wij ook nog eens hopen te vinden als we stoppen met varen.

l'Ecarté

Gisteren, terug aan boord zit je daar dan nog eens over na te kletsen en we hadden net tegen elkaar gezegd dat het toch leuk zou zijn als er ineens een auto zou stoppen en dat daar iemand uit zou komen met een grote zak geld. We zouden, als het genoeg zou zijn, niet al te lang twijfelen en de dingen die ons dierbaar zijn aan de wal zetten en vertrekken.

Even later stopt er een auto…. Er stapt iemand uit en die komt naar de deur….

Maar nee… jammer voor ons, geen zak geld, de man komt met een verzoek aan ons. Ongeveer 20 kilometer verder op heeft een scheepje (Phaléne) zich vergist en is aan de verkeerde kant van een eiland langs gevaren en zit al een dag zo vast als een huis! Hij zit dus “planter dans la vase” (vast in de modder) Of wij misschien willen helpen?

Aan de verkeerde kant

 

Natuurlijk willen wij dat wel maar dat gaat niet zomaar, er zijn toch wel wat dingen waaraan je moet denken. Dat schip zit niet zomaar vast dus moeten we weten hoe diep hij ligt. Wij zijn leeg en liggen maar 80 centimeter diep, de Phaléne die vast zit is een schip als de onze maar verbouwt tot woonschip en ligt 1.30 meter diep dus in principe kunnen wij komen waar ze liggen. Uiteindelijk zijn zij daar ook gekomen. Op de kaart kijkend zien we dat er voor en na het eiland muren onder water zitten maar ook wij weten dat dit muren zijn die daar rond 1850 gelegd zijn om de rivier een beetje in banen te lijden. De kans dat er dus niet veel meer van over is gebleven is heel groot. Verder moet je natuurlijk altijd uitkijken dat zulke karweien ons geen schade opleveren, dus er moet een verklaring van de verzekering van de tegenpartij zijn waarin je gevrijwaard bent van alle schade, zowel aan hun als ons schip tijdens de actie. Daar komt dan onze onbeperkte internet verbinding weer eens goed van pas, vanmorgen om acht uur hadden we deze verklaring binnen en een half uur daarna hadden wij toestemming van onze verzekering om het te proberen.

Daar ligt de Phalène

 

Om negen uur zijn we vertrokken en ter plaatse aan gekomen was er toch nog iets anders wat ons even op ons hoofd deed krabben. Al dagen was het prachtig weer maar nu waaide het weer behoorlijk. Om goed te kunnen trekken aan een schip dat vast zit kan je het beste voor uit varen maar het schip zat achter een heel lang eiland vast en we kregen het niet voor elkaar om zo’n eind achteruit te varen. Verder moet je een vastgelopen schip altijd in de richting waarop hij vast is gelopen los trekken. We besloten dus om toch maar vooruit er naar toe te varen, we zouden dan, bij het schip aangekomen, ballast (water) in het ruim kunnen zetten waardoor we wat dieper zouden liggen en misschien dat we dan genoeg kracht zouden hebben om achteruit te trekken. Heel voorzichtig zijn we er naar toe gevaren, Jacob ondertussen in de gaten houdend of er genoeg water onder ons schip bleef. Ons voorschip ligt nog veel minder diep in het water dus we konden met de kop van ons schip op het achterschip van de Phaléne vast maken, de verbinding was gelegd!

Gelukt!!

 

Verbinding gemaakt

Daarna zijn we gaan proberen te wrikken en tornen, kijken of er beweging in wilde komen maar niets dus! Als een muur, wat we ook probeerden niets liet de Phaléne bewegen. Ook hier hielp de wind niet echt mee en de schipper van de Phaléne begon de moed al op te geven. Omdat het daar niet erg breed was waren wij ook een beetje huiverig om ons schip te draaien maar om zomaar op te geven….Wanhoop

 

 

We besloten het dus toch te proberen, een touw vast laten staan op de Phaléne, en heeeeel voorzichtig draaien.

Rond gaan

 

Hierdoor was er altijd een soort zekerheid van het touw en we konden niet verder weg waaien omdat de Phaléne ons tegen hield. Het grootste probleem is dan altijd het moment waarop de kop van het schip “door de wind” moet. De kracht van de wind is meestal zo hard dat de kop van het schip er niet tegen in komt. Met man en macht werd er gewerkt om dit toch te laten gebeuren.

Afduwen..

Met pikhaken werd de kop van de La Nauve tegen de wind in geduwd en toen de wind even iets minder hard blies lukte het we gingen rond! Ondertussen was Jacob met de pikhaak bij het achterschip aan het voelen of er wel genoeg water onder ons schip bleef.

Gaat net...

Met een stevig touw als verbinding tussen de twee schepen gingen we het weer proberen. Wat we al gedacht hadden gebeurde, een paar flinke rukken deed de Phaléne loskomen uit de modder en er zat beweging in. Dat geeft een soort juichstemming… een schip hoort te drijven en dat deed het weer!

Zet hem op

 

De opvarende van de Phaléne waren natuurlijk nog blijer. Of we bij hen kwamen eten als we in Chalon sur Saône vast lagen iets wat we natuurlijk niet afgeslagen hebben. We hebben reuze gezellig zitten eten en er een overheerlijk lekker wijntje bij gedronken.

Lachen...

en lekker eten!

 

Toen ik ‘s morgens belde met onze verzekering zeiden ze dat we zelf afspraken moesten maken in verband met het sleeploon, iets wat heel normaal schijnt te zijn. Goed we hebben het loon gehad waar we om gevraagd hebben, een lekkere fles wijn (hebben er drie gekregen) en de foto’s die ze gemaakt hadden tijdens de actie. Bovendien hebben ze onze gasolie vergoed, hebben we lekker gegeten en een gezellige middag gehad. Dat op de Rijn voor zulke karweien 1000 euro per uur gevraagd wordt… och, zouden die mensen ook zo’n voldaan gevoel hebben als wij hadden toen het gelukt was?

Rust!!

De zak met geld is dus niet gebracht, misschien een andere keer….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *